Μεταμόσχευση Πνεύμονα

Ασθενείς με μη αντιμετωπιζόμενη πνευμονοπάθεια παραπέμπονται για αξιολόγηση. Το μεταμοσχευτικό κέντρο προχωρεί κατ’ αρχήν σε αξιολόγηση του φακέλου του ασθενούς και εφόσον κριθεί ότι ο ασθενής εκπληρώνει συγκεκριμένα κριτήρια, ακολουθεί η αξιολόγηση του από κοντά. Ο προμεταμοσχευτικός έλεγχος περιλαμβάνει μια σειρά από εξετάσεις και αξιολογήσεις, που είναι απαραίτητες για να μεγιστοποιηθεί η πιθανότητα θετικής έκβασης.
Η έλλειψη μοσχευμάτων αποτελεί τον κύριο και καθοριστικό περιοριστικό παράγοντα στις μεταμοσχεύσεις πνεύμονα. Πνευμονικά μοσχεύματα λαμβάνονται μόνο στο 15% των περιπτώσεων δωρεάς (το αντίστοιχο ποσοστό για τους νεφρούς είναι 88%), λόγω της αυξημένης ευπάθειας και ευαισθησίας του οργάνου του δότη.

Η κατανομή των πνευμονικών μοσχευμάτων γίνεται με βάση την ομάδα αίματος, τις σωματομετρικές διαστάσεις του λήπτη σε σχέση με τον δότη, το χρόνο αναμονής στη λίστα καθώς και τον δείκτη βαρύτητας της κατάστασης του λήπτη.

Η παρακολούθηση του μεταμοσχευμένου πνεύμονα δεν παύει ποτέ. Οι πρώτοι 12 μήνες μετά την μεταμόσχευση είναι ιδιαίτερα κρίσιμοι για την επιτυχία του εγχειρήματος, ενώ μετά η παρακολούθηση γίνεται σε τρίμηνη ή εξάμηνη βάση ανάλογα με την κατάσταση. Είναι αυτονόητη η άμεση νοσηλεία σε περίπτωση οποιασδήποτε επιδείνωσης της αναπνευστικής λειτουργίας ή σημαντικών συμπτωμάτων/σημείων από το αναπνευστικό σύστημα.
Οι μεταμοσχευμένοι παίρνουν εφ’ όρου ζωής ανοσοκατασταλτική αγωγή, η οποία πρέπει να ρυθμίζεται σε τακτική βάση. Το σημαντικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν όλοι οι μεταμοσχευμένοι είναι η απόρριψη του μοσχεύματος, ενώ ένα άλλο σημαντικό πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπίσουν είναι οι συχνές και σοβαρές λοιμώξεις.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της International Society for Heart and Lung Transplantation (ISHLT), που έχει συγκεντρώσει 53.000 περιπτώσεις από 100 μεταμοσχευτικά κέντρα σε όλο τον κόσμο, η διάμεση επιβίωση για τη μεταμόσχευση πνεύμονα το 2017 υπολογίζεται σε περίπου 6 χρόνια.